Rafmagnsleysi

heyrir nś nęstum sögunni til aš verši skyndilega į björtu vorkvöldi.  Žó gerist žaš  einstsöku sinnum enn žann dag ķ dag og akkśrat ķ kvöld geršist žaš aš rafmagn fór af  ķ stilltu og fallegu vešrinu.  Reyndar ķ frekar stuttan tķma.   Veit svo sem ekkert hvaš olli, orsakirnar fyrir śtslętti eru  żmsar eins og lesa mį um hér į vef Orkubśs Vestfjarša žar sem t.d ķ eitt sinniš var aš  fugl, nįnar tiltekiš Hrafn sem  flaug  į, lķklega einhverskonar vķravirki meš žeim afleišingum aš tilteknum lķnum sló śt og blessašur Hrafninn lifši aušvitaš  ekki stundinni lengur.

Aš hafa rafmagniš ķ lagi žykir manni svo sjįlfsagšur hlutur aš žaš gętir stundum pirrings žegar žaš fer.  Einstöku sinnum skemmir žaš tęki, sér ķ lagi ef žaš veršur višvarandi spennufall.  Žaš er nś sem betur fer mjög sjaldgęft aš ég held og yfirleitt aš žaš verši teljandi óžęgindi v/rafmangsleysis.

Žegar rafmagniš fór ķ kvöld  hafši ég rétt lokiš viš aš pikka inn heilmikinn texta hér ķ bloggfęrslu en lįšist aš vista hann.  Hann hvarf žvķ algjörlega og žvķ veršur ekki af žvķ aš sś fęrsla birtist žar sem ég er ekki meš hana į takteinum lengur.  Žar minntist ég žó į aš  dag var mér fęrš óvęnt og skemmtileg gjöf.  Gjöfin er ljóšabókin "Kvöldganga meš fuglum" eftir Matthķas Johannessen.  Į nęstu dögum lęšist reyndar formlega į mig hęrri aldurstala samkvęmt žjóšskrį en gjöfin tengist žeim tķmamótum ekki į nokkurn hįtt žar sem viškomandi var žegar bśinn aš gefa mér fyrirfram gjöf af žvķ tilefni.  (ég er nefnilega fordekruš alveg).  Bókin hefur m.a aš geyma ljóšiš Frétt og žaš skrifa ég hér meš inn ķ annaš skiptiš og vona aš rafmagniš tolli į mešan.  

 

Tjaldurinn er męttur,

nś mildast vešur aftur

jafnvel maškurinn hlakkar til

aš sólin taki völdin

og veröldin hśn breytist

og bregši lit į kvöldin

og vetrarskuggar flökti ekki

eins og feigšarnótt viš žil, 

nś hverfur allur kvķši

og kolsvört nóttin vķkur

fyrir deginum og sólin

hśn sér nś loksins aftur 

handa sinna skil.

 

Og landiš žaš er fagurt

meš lauf sem fagnar žvķ

aš aprķlgolur heilsa

meš hvķtum sólaryl

og lóan višrar vęngina

og vekur enn į nż

sitt vor meš dķrrindķ,

nś kveikir blęrinn aftur

sķna kvķšalausu veröld

og vekur vatnamż

en žaš er lķkt og lķtiš

langžrįš spor

sé stķgiš innķ śtsaum gušs,

 

žetta yndislega vor.

 

 

Jį fallegt ekki satt ?  Hann er smekkmašur į gjafir hann sonur minn Heart


« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Athugasemdir

1 Smįmynd: Įsthildur Cesil Žóršardóttir

Įsthildur Cesil Žóršardóttir, 28.4.2010 kl. 11:05

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband